BİR ŞEHİDİN ÖYKÜSÜ… Her şey bir anlıktı!..., Acıklı bir bakışla herkes bana bakarken Ben Hakk’a yürüyordum adım adım her dem Ağlıyordum bitmiş hayatıma sessiz çığlıklarla AMA ARTIK HERŞEY BOŞUNA!   Bir fırtına koptu bedenimde Bir hızla Azrail aldı canımı Artık yoktu Rabbimin emaneti üzerimde!   Bir anda bağırılmalar çığlıklar koptu etrafımda Her şey bitmişti artık Rabbimin yanındayım EY ANA!   Öyle bir acı ki canından ayrılan beden Öyle bir acı ki can bedenden kolay kolay AYRILMAZ!   Ecel yaklaştı mı? Çaldı mı kapıyı o an? İşte bedenim ruhumdan ayrı artık, kapayın gözlerimi örtün yüzümü!   Çok geçmeden titreyen eller hıçkıran diller örttü bedenimi! Beni yerimden alıp götürdüler yıkayıp kefenlediler Beni bir tabuta koydular Hiç düşünmemiştim tabutun bu kadar dar olabileceğini Sanki kabrin ne? Dedim birden…   Dar bir mekân boş bir yer koydular beni yavaşça toprağa Örttüler yüzümü eşsiz kara toprakla!!!   Durdular ağladılar başımda KURAN okudular Sonra beni bırakıp gittiler ama niye? Bu kadar mı bana olan o yalancı sevgileri? Kabrimdeyken gözlerinden yaş akıyordu Öyle bir yaş ki TOPRAĞIM ISLANDI!   Artık hiç kimsem yoktu derken kabrimde nur ışığı birden doğdu Karanlık dar yer bir anda Rabbimin huzuruyla doldu   Gözyaşlarım durdu! Etrafımda birden meleklerin nuru bulundu Artık acılarım bitti Rabbim’ e kavuştum ben Rabbimleyim, Onunlayım ÇÜNKÜ BEN ÖLÜMÜN EN YÜCESİ ŞEHİDİM ANA! VE UNUTMA ŞEHİTLER ÖLMEZ ANA! ŞEHİTLER ÖLMEZ                      (Allah’ım bizlere de inşallah şehit olmayı nasip etsin)                                                         MERVE   Bir süre önce aramızdan ayrılan abimiz,kardeşimiz Hafız İsmail için.....